Σε συνέντευξη της η Κλάουντια Πινέλι αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην υπόθεση των 5 φοιτητών που εκζητούνται από τις ιταλικές αρχές για την συμμετοχή τους στην διαδήλωση του #noexpo.

Η Κλάουντια Πινέλι είναι ακτιβίστρια και κόρη του ιταλού αναρχικού Τζιουζέπε «Πίνο» Πινέλι, που δολοφονήθηκε στην Ασφάλεια του Μιλάνου στις 16 Δεκεμβρίου του 1969 και τον οποίο οι αρχές προσπάθησαν να κατηγορήσουν για τη βόμβα που είχαν βάλει τέσσερις ημέρες πριν οι νεοφασίστες στην Αγροτική Τράπεζα στην Πιάτσα Φοντάνα στο κέντρο της πόλης, δολοφονώντας δεκαεπτά άτομα, δρομολογώντας τη στρατηγική της έντασης και την περίοδο της τρομοκρατίας.

Ακολουθούν αποσπάσματα από την συνέντευξη. Ολόκληρη η συνέντευξη στην Αυγή εδώ.

* Λέγεται ότι η πόλη σας, το Μιλάνο, αποτελεί το πολιτικό εργαστήριο της Ιταλίας, από τη δημιουργία των συνδικάτων, τη γέννηση του φασισμού, τη στρατηγική της έντασης, του μπερλουσκονισμού, τη Λέγκα του Βορρά έως τη πρόσφατη ΕΧΡΟ…

Όταν ακούω ότι το Μιλάνο αποτελεί την «πρωτεύουσα της ηθικής», μου έρχεται να γελάσω! Λες και δεν έχουμε μνήμη. Με την έκθεση ΕΧΡΟ είχαμε συλλήψεις για διαφθορά πριν ακόμη εγκαινιαστεί. Μας επανέφεραν στη μνήμη πράγματα και καταστάσεις που είχαμε ξαναζήσει πριν από μια εικοσαετία με την «Πόλη των Μιζών». Υπήρξε μια μεγάλη προσδοκία με την εκλογή του Πιζαπία στη θέση του δημάρχου. Η άνοδος της Λε Πεν στη Γαλλία μας ανησυχεί. Η Λέγκα του Βορρά είναι ακόμη χειρότερη. Πρέπει να αντισταθούμε στον λαϊκισμό.

* Μετά την ΕΧΡΟ συνέλαβαν και ορισμένους «αναρχικούς». Οι ιταλικές δικαστικές αρχές απαιτούν μάλιστα και την έκδοση πέντε νεαρών «αναρχικών» από την Ελλάδα με κατηγορίες που προέρχονται από τον φασιστικό κώδικα και δεν υπάρχουν στο ελληνικό δίκαιο…

Δεν συμφωνώ με τις βίαιες πρακτικές. Δεν είμαι όμως ούτε με αυτούς που πήγαν την επόμενη μέρα να καθαρίσουν τους τοίχους του Μιλάνου. Οι τοίχοι ουρλιάζουν κάτι. Οι νεαροί δεν πρέπει να εκδοθούν στην Ιταλία και δεν πρέπει να δικαστούν με βάση φασιστικούς νόμους και άρθρα που δηλητηριάζουν τη ζωή μας. Οι νεαροί δεν πρέπει να μείνουν μόνοι τους, δεν ξέρω εάν αποκαλούνται «αναρχικοί», αλλά έχουν ανάγκη τη βοήθεια όλων μας.

* Αυτές τις μέρες η αστυνομία ξανάρχισε να κάνει ελέγχους στα αυτοκίνητα, να κοιτά τα πρόσωπά μας, ψάχνοντας πιθανόν κάποιους Άραβες, αναβιώνοντας το κλίμα της τρομοκρατίας των προηγούμενων δεκαετιών. Κάποιοι, μάλιστα, μας προειδοποίησαν ότι θα πρέπει να αποδεχθούμε τον περιορισμό των ελευθεριών μας…

Δυστυχώς, αυτό συμβαίνει, παρόλο που έχουν αλλάξει οι συνθήκες. Μια νέα στρατηγική της έντασης, με τον φόβο, τον τρόμο, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία. Προσπαθούν να τα χρησιμοποιήσουν για να περιορίσουν τις ελευθερίες μας. Θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Θα έπρεπε να απαντήσουμε με τη Δημοκρατία και την ελευθερία. Με κατηγορούν ότι ανατρέχω στο παρελθόν. Αυτοί μας δίδαξαν να μην πιστεύουμε στις εκδοχές που μας δίνουν. Να μην εμπιστευόμαστε αυτά που μας λένε κι αυτά που κάνουν. Η Πιάτσα Φοντάνα και οι άλλες σφαγές που ακολούθησαν. Μετά από τόσα χρόνια δεν υπάρχει ένας υπεύθυνος! Στις δίκες αναδύονται οι σχέσεις σημαντικού τμήματος των θεσμών με τους υπαίτιους.

Η διεύρυνση της Δημοκρατίας μπορεί να μας βοηθήσει να ξεπεράσουμε κάθε στιγμή σε περίοδο κρίσης. Σήμερα προσπαθούν να περιορίσουν πάλι τα δικαιώματά μας. Λες και δεν θυμόμαστε τα χρόνια της μαύρης και κόκκινης τρομοκρατίας. Πολλοί δεν αποδεχόμαστε αυτή την κατάσταση. Αγανακτούμε και θα συνεχίζουμε να αγανακτούμε, απαιτώντας μια περισσότερο αξιοπρεπή και ανθρώπινη κοινωνία.