«Ο θεσμός της φυλακής μοιάζει με ένα παγόβουνο. Το μέρος που φαίνεται είναι η δικαιολογία.» M.Foucault

Μιλάνο, 1/5/2015: 5 φοιτητές κατά τη διάρκεια ταξιδιού τους συμμετέχουν στη διαδήλωση της Εργατικής Πρωτομαγιάς, η οποία συμπίπτει χρονικά με την διοργάνωση της διεθνούς έκθεσης ΕΧΡΟ 2015. Η έκθεση με θέμα τη γεωργία και τα προϊόντα διαρκεί 6 μήνες και μετατρέπει το Μιλάνο σε μια επιτηρούμενη πόλη, προς διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας μιας καταναλωτικής φιέστας, που είχε ως στόχο τη θεαματική κατασκευή του μύθου των εμπορευμάτων της έκθεσης.

Για αυτό το λόγο, η Εργατική Πρωτομαγιά πήρε χαρακτηριστικά επίθεσης στον κόσμο του εμπορεύματος, θέτοντας ως βασικό της σύνθημα το ΝΟ EXPO. Παραμονές της μεγάλης διαδήλωσης, το ιταλικό κράτος προσπάθησε να δημιουργήσει κλίμα τρομοκρατίας και έντασης, ενίσχυσε τις δυνάμεις των Carabinieri και του ιταλικού στρατού, με κάποιες ακόμη χιλιάδες από άλλες πόλεις. Οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους ανταποκρίθηκαν πλήρως στην καλλιέργεια κλίματος φόβου από τα ΜΜΕ για λογαριασμό της αστικής τάξης. Ως αποτέλεσμα του κλίματος έντασης πραγματοποιήθηκαν από τις ιταλικές κατασταλτικές μονάδες, εξώσεις σε  εργατικές κατοικίες, εισβολές σε έδρες των επιτροπών πάλης για την κατοικία, σε κοινωνικά κέντρα, σε καταλήψεις, σε αυτοδιαχειριζόμενα ΜΜΕ, ενώ έγιναν δεκάδες προληπτικές προσαγωγές και εν τέλει απαγορεύτηκε η είσοδος της μεγάλης πορείας στο κέντρο του Μιλάνου. Την μέρα της πορείας πραγματοποιήθηκαν συλλήψεις, υπήρξαν δεκάδες τραυματίες και χιλιάδες διαδηλωτές καταδιώχθηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Μια μέρα μετά τη διαδήλωση, οι πέντε φοιτητές προσήχθησαν από την ιταλική αστυνομία, στο πλαίσιο μαζικών προσαγωγών σε καφετέρια στην οποία καθόντουσαν, με μόνο κριτήριο την έξοδό τους από κατειλημμένο κοινωνικό κέντρο.  Στη συνέχεια αναγκάζονται σε βίαιη λήψη αποτυπωμάτων και γενετικού υλικού (DNA), χωρίς παρουσία διερμηνέα. Μετά από πολύωρη κράτηση και χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις, αφήνονται ελεύθεροι.

6 μήνες μετά προκειμένου να αποπροσανατολίσουν από τα σκάνδαλα και τις δικαστικές έρευνες για τις συναλλαγές με την μαφία σχετικά με την έκθεση EΧΡΟ 2015, οι αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές του Μιλάνο προχωράνε στην δίωξη 10 διαδηλωτών σε Ιταλία και Ελλάδα σχετικά με την απεργία της Πρωτομαγιάς. Αγ. Παρασκευή, 12/11/2015: Η ελληνική αστυνομία χτυπάει την πόρτα των σπιτιών των 5 φοιτητών, ζητώντας την σύλληψη και την έκδοσή τους στην Ιταλία. Να σημειωθεί ότι οι φοιτητές είναι γνωστοί στην πόλη για την πολιτική και κοινωνική τους δράση ως μέλη της “Ανοικτής Συνέλευσης Κατοίκων Αγίας Παρασκευής” και συμμετέχουν ενεργά στους αγώνες του φοιτητικού κινήματος και στις εργατικές διεκδικήσεις.

Έτσι, 5 έλληνες φοιτητές με λευκά μητρώα βρίσκονται στην θέση να αντιμετωπίζουν ένα Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης – διαδικασία που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για υποθέσεις βαριάς εγκληματικότητας, όπως σωματεμπορία και εμπόριο ναρκωτικών. Είναι η πρώτη φορά απ’ όταν θεσπίστηκε το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης που ζητείται έκδοση πολιτών από ένα κράτος της ΕΕ σε ένα άλλο, για λόγους που ανάγονται στην πολιτική τους δράση. Έτσι φαίνεται πως “Ο θεσμός της φυλακής μοιάζει με ένα παγόβουνο. Το μέρος που φαίνεται είναι η δικαιολογία: “Πρέπει να υπάρχουν φυλακές επειδή υπάρχουν εγκληματίες” Όμως το πιο μεγάλο, πιο φοβερό είναι το κρυφό μέρος: η φυλακή είναι όργανο κοινωνικής καταστολής”

Το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης βάσει του οποίου ζητά η Ιταλία να εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές, έχει κυρωθεί στο ελληνικό δίκαιο με τον τρομονόμο Νο2 (2004). Το πλαίσιο των τρομονόμων είναι αυτό που καταπατά και τα πιο βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όπως για παράδειγμα το ότι στην Ιταλία δεν υπάρχει ανώτατο όριο προφυλάκισης. Με λίγα λόγια, αν εκδοθούν οι 5 φοιτητές, μπορεί να περάσουν πέντε χρόνια στις ιταλικές φυλακές, μακριά από τους δικούς τους, και, όταν γίνει η δίκη, να αθωωθούν, όπως είναι το πιο πιθανό με βάση τα ανύπαρκτα στοιχεία με τα οποία κατηγορούνται. Επίσης, η έκδοσή τους στην Ιταλία θα σημαίνει την πλήρη απομόνωση, την οικονομική τους εξόντωση και την αδυναμία υπεράσπισής τους (άλλη γλώσσα και άλλο δίκαιο).

Ως φοιτητ(ρι)ές του μεταπτυχιακού ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναλογιζόμενες/οι πως αν θέλουμε πραγματικά τα ανθρώπινα δικαιώματα να γίνουν πράξη και όχι να μένουν κλεισμένα μόνο στις θεωρίες, εντός των αμφιθεάτρων, αποκαθηλωμέναπό τις αξίες τους και μεταβαλλόμενα από τους θεσμούς σε ακόμα ένα εργαλείο καταπίεσης των αδυνάτων, απαιτείται εγρήγορση και έμπρακτη αλληλεγγύη.

Έμπρακτη αλληλεγγύη σημαίνει οργάνωση και αντίσταση ενάντια στον γενικό πανοπτισμό της κοινωνίας για την υπεράσπιση του δικαιώματος της συμμετοχής στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες.

Να μην εκδοθούν οι 5 αγωνιζόμενοι φοιτητές

Παύση κάθε δίωξης

Συνέλευση φοιτητ(ρι)ών μεταπτυχιακού

«Εκπαίδευση και Ανθρώπινα Δικαιώματα», ΤΕΑΠΗ