Οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις του ιταλικού κράτους σ’ όσους διαδήλωσαν την 1η Μάη του ‘15 στο Μιλάνο ενάντια στα εγκαίνια της διεθνούς έκθεσης EXPO, απ’ ότι φαίνεται έχουν συνέχεια. Ένα χρόνο μετά το μπλοκάρισμα των ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης κατά των 5 συντρόφων μας (7, 8 και 11 Γενάρη του ’16) ο νέος ιταλός εισαγγελέας που έχει αναλάβει την υπόθεση, προτείνει να δικαστούν στην Ιταλία ερήμην οι 5 σύντροφοι, καθώς και ο πέμπτος ιταλός διαδηλωτής που εξακολουθεί να διαφεύγει. Επίσης, ο συγκεκριμένος εισαγγελέας έχει ασκήσει έφεση κατά της  απόφασης του δικαστηρίου που δίκασε τους 4 ιταλούς διαδηλωτές για τα γεγονότα της διαδήλωσης και απάλλαξε τους 2 από αυτούς από την βασική κατηγορία της ερήμωσης-καταστροφής και λεηλασίας [1]. Η σχετική απόφαση επί της έφεσης αναμένεται στις 24 Μάρτη.

Οι λόγοι του NoExpo πιο βάσιμοι από ποτέ

Από την άλλη, ιταλικά δημοσιεύματα αναφέρουν επαπειλούμενες διώξεις άλλων 22 διαδηλωτών της πορείας No Expo και ο χρόνος στον οποίο έρχεται αυτό το νέο κύμα ερευνών, δεν είναι καθόλου τυχαίος. Την ίδια στιγμή ο ιταλικός τύπος αποκαλύπτει οικονομικά και πολιτικά σκάνδαλα σχετικά με την έκθεση, που αφορούν διαπλεκόμενα κέντρα εξουσίας (συμπεριλαμβανομένου και του δημάρχου του Μιλάνου και πρώην διευθυντή της EXPO, Beppe.Sala, ο οποίος αποφάσισε να απέχει προσωρινά από τα καθήκοντα του σε μια προσπάθεια να γλιτώσει τα χειρότερα). Μακριά από την μιντιακή σκανδαλολογία, τα δικαστικά πανηγύρια και τους ενδοσυστημικούς ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της εισαγγελίας του Μιλάνου, μέρα με την μέρα επιβεβαιώνεται και η αρχική επιλογή των κινημάτων της Ιταλίας να εναντιωθούν στην παγκόσμια φιέστα των αφεντικών και σ’ όλα αυτά που σκόρπισε στο πέρασμα της: χρέος, τσιμέντο και επισφάλεια.

Με την αίτηση του ιταλού εισαγγελέα για ερήμην δίκη των 5 να έχει διαβιβαστεί από τις 6 Φεβρουαρίου και να αναμένεται η αξιολόγησή της από προκαταρκτικό δικαστή, η Συνέλευση αλληλεγγύης στους διωκόμενους για την πορεία No Expo, κάλεσε σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Ιταλική πρεσβεία στις 4/2. Παράλληλα, οι ελληνικές αρχές ασκούν  διώξεις στους 5 με τις κατηγορίες «διατάραξη κοινής ειρήνης» και «διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς ξένης ιδιοκτησίας», προχωρώντας έτσι στην υλοποίηση της απόφασης του Εφετείου Αθηνών, δηλαδή να γίνει η δίκη στην Ελλάδα. Οι διώξεις αυτή τη στιγμή βρίσκονται στο στάδιο της προανάκρισης. Παρόλα αυτά, κρίνοντας και από την επιμονή της ιταλικής εισαγγελίας, οι πιθανότητες να μην πραγματοποιηθεί η δίκη των 5 στο Μιλάνο είναι μειωμένες, κι αν αυτό γίνει, τότε οι ιταλικές αρχές θα ξαναζητήσουν την έκδοση τους – σε αυτή την περίπτωση θα πρόκειται για ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης όχι πλέον για δίκη, αλλά για έκτιση ποινής.

Μπλόκο στην διεθνοποιημένη καταστολή

Η χρήση ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης για συμμετοχή σε διαδήλωση ανοίγει «τον ασκό του Αιόλου» για την αναβάθμιση του εύρους της  καταστολής με διεθνοποιημένα χαρακτηριστικά. Σε μια περίοδο κρίσης, όξυνσης των ταξικών αντιθέσεων και κοινωνικού αναβρασμού, η αναβίωση απολυταρχικών νόμων και η απόπειρα επέκτασης και επιβολής τους μέσω διακρατικών συμφωνιών σημαδεύουν τις ολοένα και πιο συχνές συναντήσεις αγωνιζόμενων απ’ όλη την Ευρώπη.

Το νικηφόρο μπλοκάρισμα των εκδόσεων των 5 κατάφερε να βάλει ένα φρένο σε αυτή την απόπειρα, μέσα από τον 2μηνο αγώνα που δόθηκε σ’ όλη την επικράτεια. Όμως τα βασικά διακυβεύματα παραμένουν ακόμα ανοιχτά και ο αγώνας για να μην αφήσουμε κανέναν σύντροφο μας όμηρο της (δια)κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής συνεχίζεται.

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΛΕΗΛΑΤΗΣΕ ΚΑΙ ΕΡΗΜΩΣΕ ΤΟ ΜΙΛΑΝΟ ΗΤΑΝ Η EXPO

 ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΝΑ ΠΕΣΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ!

Συνέλευση αλληλεγγύης στους διωκόμενους για την πορεία NoExpo στο Μιλάνο

[1] Πρόκειται για την κακουργηματική κατηγορία devastazione e sacheggio που είχε εισαχθεί  με νόμο πριν την περίοδο του μεσοπολέμου για άλλης φύσης αδικήματα. Η κατηγορία αυτή, όντας ανενεργή για πολλές δεκαετίες, επανεμφανίζεται αρχικά το 1998, κατά διαδηλωτών  της μεγάλης διαδήλωσης που έγινε στις 4 Απριλίου στο Τορίνο, ενάντια στη δολοφονία του Edoardo (Baleno) Massari μέσα στη φυλακή.   3 χρόνια αργότερα, ο σχετικός νόμος περί λεηλασίας και ερήμωσης  χρησιμοποιείται εκ νέου,  για την εξέγερση στην Γένοβα ενάντια στη σύνοδο G8.