Γράμμα του Iddu, ενός εκ των ιταλών συλληφθέντων του NoExpo που συνεχίζει να κρατείται στις φυλακές του Μιλάνου. Η μετάφραση έγινε από το scateniamoli.info

Μιλάνο 16/11/2016

Γεια αγαπημένη […], αγαπημένες μου «Ταξιαρχίες Ενεργούς Αλληλεγγύης», σύντροφοι/ισσες, αδέλφια και αδελφές.

Μόλις έλαβα το γράμμα σου και η καρδιά αναθάρρησε, το μυαλό μου ξελάφρωσε και το πνεύμα μου αναθάρρησε.

Εγώ είμαι καλά. Εδώ, μέσα σε αυτούς τους τέσσερις τοίχους που ξεφτίζουν και με τα κάγκελα που με χωρίζουν από την πολυαγαπημένη ελευθερία, η κατάσταση είναι δύσκολη. Η άγνοια (και η φτώχεια) περισσεύουν και η ώρα δεν περνάει, αλλά την ίδια στιγμή έχω χρόνο για να σκέφτομαι όσα έχασα και όσα συνέβησαν και αυτό δεν είναι κάτι κακό, αντίθετα με κάνει πιο δυνατό και πιο αποφασιστικό παρά ποτέ. Βρίσκομαι σε μία πτέρυγα της φυλακής αρκετά σκληρή, αλλά πάντως προσπαθώ να ευαισθητοποιήσω τους άλλους κρατούμενους για όσα αυτή η κοινωνία προσπαθεί να μας κάνει και να μας αφαιρέσει και να τους δώσω να καταλάβουν για ποιο λόγο βρίσκομαι εδώ και για ποιο λόγο εκεί υπάρχει έξω πολύ κόσμος, όπως εμείς, που αγωνίζεται και για αυτούς. Το γνωρίζω, έχω μπλέξει πολύ άσχημα. Όμως πλέον βρίσκομαι εδώ και δεν έχει κανένα νόημα να κάθομαι να κλαίω τη μοίρα μου, κοιτάω μπροστά. Κάθε φορά που ακούω τα βαρελότα έξω από τη φυλακή μού ξεφεύγει ένα χαμόγελο και ένα δάκρυ χαράς, επειδή με κάνετε να μην αισθάνομαι μόνος και σκέφτομαι. Σκέφτομαι τις διαδηλώσεις που κάναμε μαζί, τις πλάκες μας, την αποφασιστικότητά μας, τις καταλήψεις. Σκέφτομαι εσένα Rossa, ένας υπέροχος άνθρωπος, και όλους εσάς τους συντρόφους από το Μπέργκαμο, τους πειρατές μου, την […] και την οικογένειά της και όλες τις οικογένειες του Fossoli και της Tempera που με έκαναν να νιώσω σαν το σπίτι μου ακόμα και όταν κοιμόμουν σε σκηνή, όταν βρισκόμουν στην κουζίνα του «Ψωμί και Τριαντάφυλλα» στο Zam. Σκέφτομαι όλους εσάς και φυσικά την οικογένειά μου, τη μητέρα μου, που θα πρέπει να είναι πολύ στεναχωρημένη αλλά πάντα δυνατή, και στην αγαπημένη μου και πολύ ξεχωριστή, Marika.

[…]

Ευχαριστώ πραγματικά από τα βάθη της καρδιάς μου, όποιον μου έγραψε χωρίς να με γνωρίζει. Αυτή είναι η αλληλεγγύη μας, εκείνη η αλληλεγγύη που κανένας ποτέ δεν θα μπορέσει να μας αφαιρέσει και στην οποία είμαι όλο και πιο προσηλωμένος.

Ένας χαιρετισμός σε όλους εσάς από αυτή την καταραμένη φυλακή που δεν θα κατορθώσει ποτέ να σβήσει το χαμόγελό μου.

Σας ευχαριστώ αδέλφια και αδελφές από το Μιλάνο, το Τορίνο, τη Φλωρεντία, το Λίβόρνο, το Μπέργκαμο, την Εμίλια, το Αμπρούτσο, τη Ρώμη, BSA, Πειρατές, ZAM και σύντροφοι της Περούτζια είστε η δύναμή μου! Πιο δυνατοί και πεισμένοι παρά ποτέ, γνωρίζοντας ότι έχουμε δίκιο, έστω κι αν κάθε τόσο κάνουμε καμιά μεγάλη μαλακία, όπως έκανα εγώ.

Σ’ ευχαριστώ […] είσαι μια μεγάλη φίλη και σε εκτιμώ πάρα πολύ.

 

 

Iddu Πειρατής και Ληστής