Ο εκζητούμενος αγωνιστής Κ εργάζεται στον κλάδο του επισιτισμού και είναι μέλος του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων Αττικής. Ακολουθεί η κατάθεση εκπροσώπου του Σωματείου στο Συμβούλιο Εφετών την Παρασκευή 8/1/2016 που εκδικαζόταν το ζήτημα της έκδοσης του στις Ιταλικές Αρχές για την συμμετοχή του στην απεργιακή διαδήλωση No Expo της πρωτομαγίας του 2015 στο Μιλάνο.

Eίμαι συνδικαλιστής βάσης εδώ και 9 χρόνια και δραστηριοποιούμαι ενεργά στον κλάδο του επισιτισμού, μέσω του Σωματείου Σερβιτόρων Μαγείρων και λοιπών εργαζομένων του κλάδου του επισιτισμού. Είναι ένα κλαδικό σωματείο που αϕορά όλους τους εργαζόμενους του επισιτισμού και έχει εμβέλεια σε όλη την Αττική. […] Ο συνάδελϕος Κ. δουλεύει στον κλάδο μας και από την πρώτη στιγμή εντάχθηκε στο σωματείο μας, δραστηριοποιείται ενεργά […] Εκτός από ϕοιτητής λοιπόν, εργάζεται σκληρά, ξέρει τι είναι να δουλεύεις 7 μέρες την εβδομάδα, 30 μέρες το μήνα για 500 ευρώ, να μην σου κολλάνε ένσημα, να μην έχεις εργασιακά δικαιωμάτα. Στον κλάδο μας, ο οποίος είναι ένας από τους πιο σκληρούς του ιδιωτικού τομέα, έχουμε τα πρωτεία της μαύρης και ανασϕάλιστης εργασίας.

[…]Δραστηριοποιείται λοιπόν πολύ ενεργά στις συνελεύσεις του σωματείου μας, σε κινητοποιήσεις, παρεμβάσεις, διαδηλώσεις. Ενημερώνεται συνεχώς και προσπαθεί να ενημέρωσει και τους συναδέλϕους του για εργασιακά δικαιώματα, παρ’ όλο το ϕόβο που υπάρχει στον κλάδο μας για απολύσεις, γιατί πάντα υπάρχει μια εϕεδρική στρατιά ανέργων που χρησιμοποιείται σαν επιχείρημα από τους εργοδότες μας

[…] Δρώντας μέσα στο σωματείο, ξέρει τι σημαίνει ποινικοποίηση και καταστολή των αγώνων, κάτι το οποίο δεν είναι μόνο ιταλικό ϕαινόμενο αλλά συμβαίνει και στην Ελλάδα. Σαν σωματείο έχουμε δεχτεί καταστολή σε πορείες, η πρώην πρόεδρος μας έχει καταλήξει στο νοσοκομείο με ανοικτό το κεϕάλι από τα περιβόητα ΜΑΤ, έχουμε δεχτεί μηνύσεις από εργοδότες του κλάδου, γιατί τους ενοχλεί να παλεύουμε ενάντια στη μαύρη και ανασϕάλιστη εργασία. Έχουμε δεχτεί συστάσεις, και εγώ προσωπικά σαν μέλος του Δ.Σ., από αξιωματικούς της ασϕάλειας, τηλέϕωνα για εμϕάνισή μας στη ΓΑΔΑ. Μη σας ϕαίνονται περίεργα και παράξενα όλα αυτά, όποιος δρα στο εργατικό κίνημα τα γνωρίζει όλα αυτά. Έχουμε καταγγέλει ανοιχτά και δημόσια προσπάθειες ϕακελώματος, παρεμπόδιση της δράσης του συνδικαλισμού βάσης, την προσπάθεια ανασύστασης του παλιού συνδικαλιστικού της ασϕάλειας. Παρ’ όλα αυτά, σε νομικό επίπεδο, όλα αυτά έχουν καταρρεύσει. Συνάδελϕοι σέρνονται μέχρι τις αίθουσες δικαστηρίων – πρόσϕατο παράδειγμα οι εμποροϋπάλληλοι που απεργούν για να μη δουλεύουν 7 μέρες την εβδομάδα, δηλαδή και τις Κυριακές. Όταν όλες αυτές οι υποθέσεις ϕτάνουν στα δικαστήρια γίνεται ϕανερό ότι οι κατηγορίες είναι προσχηματικές και ότι δεν μπορούν να ποινικοποιηθούν οι εργατικοί και οι κοινωνικοί αγώνες.

Για να ϕτάσουμε κάπως και στην ουσία της υπόθεσης. Ο συνάδελϕος Κ. βρέθηκε για λίγες μέρες για ταξίδι στην Ιταλία. Τι γίνεται όμως τα τελευταία χρόνια στην Ιταλία; Περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, τα εργατικά δικαιώματα συρρικνώνονται, λεϕτά για αυτά δεν υπάρχουν. Λεϕτά όμως για ϕιέστες σαν την έκθεση Expo υπάρχουν, δηλαδή λεϕτά για μίζες, τράπεζες και εργολάβους. Τι ήταν η περιβόητη έκθεση Expo στο Μιλάνο; Ήταν η διοργάνωση μιας μεγάλης ϕιέστας που υποσχόταν ανάπτυξη και θέσεις εργασίας. Όλο αυτό όμως αποδείχτηκε μια ϕούσκα. Αυτό που στην πραγματικότητα έγινε ήταν μαζικές εξώσεις σε εργατικές κατοικίες στην περιοχή που θα διοργανωνόταν, εργαζόμενοι να δουλεύουν όλη μέρα για ψίχουλα ή και εντελώς τζάμπα, προϕανώς για να γραϕτεί κάτι στο βιογραϕικό τους σαν προϋπηρεσία και ερχόμενοι αντιμέτωποι με το ευρύ ϕάσμα της ανεργίας, που υπάρχει και στην Ιταλία. Αυτή είναι η περιβόητη ανάπτυξη που υπόσχονταν οι εργοδότες και το κράτος της Ιταλίας. Αυτό που άϕησε πίσω της η έκθεση ήταν 1.5 δις έλλειμμα, που θα πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι και καταγγελίες για σκάνδαλα, μίζες και διαϕθορά.

Ο συνάδελϕος λοιπόν Κ. βρέθηκε για λίγες μέρες σε ταξίδι στην Ιταλία. Κοιτάξτε να δείτε. Εμείς στο σωματείο μας και ταξίδι να πάμε, ακόμα και σε διακοπές στην άδειά μας να βρισκόμαστε, δεν ξεχνάμε την εργατική μας ταυτότητα στο σπίτι μας. Δε σκεϕτόμαστε σαν πελάτες και σαν καταναλωτές, σκεϕτόμαστε πρώτα και κύρια σαν εργάτες, με εργατική συνείδηση δηλαδή. Ήταν χρέος του συναδέλϕου του Κ. να συμμετέχει στην πορεία της Πρωτομαγιάς στο Μιλάνο. Αν δεν ήταν εκεί εκείνες τις ημέρες, θα ήταν εδώ στην απεργιακή μας πορεία να κρατάει το πανό του σωματείου του. […]

Σας διαβεβαιώνω ότι οποιοσδήποτε από το σωματείο μας να βρισκόταν στο Μιλάνο, θα συμμετείχε σε αυτήν την πορεία της 1ης Μάη. Επίσης, είναι σύνηθες, συνάδελϕοι από το εξωτερικό που έρχονται για ταξίδι στην Ελλάδα να περνάνε από τα γραϕεία, να συμμετέχουν σε δράσεις και πορείες του σωματείου μας. Κατά την παραμονή τους στην Ελλάδα, τους ϕιλοξενούμε, μένουν σε κοινωνικά κέντρα του κινήματος.

Ο συνάδελϕος λοιπόν συμμετέχει σε αυτήν την πορεία και κατηγορείται με ένα αστείο και στημένο κατηγορητήριο. […] Είναι στημένο και αστείο το κατηγορητήριο αλλά έχει να εξυπηρετήσει και 2 βασικούς σκοπούς: πρώτον να στρέψει την προσοχή του κόσμου, της κοινής γνώμης της Ιταλίας μακριά από τα σκάνδαλα και τη διαϕθορά που ακολούθησαν την έκθεση, να βρει τα εξιλαστήρια θύματα. Δεύτερον, ο βασικός σκοπός είναι η δίωξη ϕρονημάτων και ο εκϕοβισμός. Η δίωξη αυτή έχει ένα σαϕές μήνυμα: τώρα στην καρδιά της κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος και επειδή πρέπει να περάσουν και άλλα αντεργατικά μέτρα, ξέρουν ότι σε αυτά θα υπάρξουν αντιδράσεις. […] Είναι πρωτοϕανές αυτό που συμβαίνει: από την 1η μέρα της δίωξης των 5 αγωνιστών. Όλα τα εργατικά σωματεία, πολιτικές οργανώσεις, επιτροπές κατοίκων, είμαστε στο πλάι τους. Καθημερινά γίνονται πορείες, διαμαρτυρίες, ενημερώσεις, το θέμα έχει ϕτάσει παντού, σε ραδιόϕωνα, τηλεοράσεις και εϕημερίδες, ακόμα και αυτές που εξυπηρετούν μεγάλα επιχειρηματικά συμϕέροντα, δεν μπορούν να το κρύψουν. Σε όλη την Αθήνα, σε όλη την Ελλάδα, έχει ενημερωθεί και συμπαραστέκεται ο κόσμος της εργασίας απέναντι σε αυτήν την πρωτοϕανή σκευωρία που έχει στηθεί. Δηλώνω εκ μέρους του σωματείου, στο οποίο είναι επιϕανές μέλος ο Κ. ότι στο πρόσωπο του συναδέλϕου και των υπολοίπων 4 αγωνιστών, διωκόμαστε όλοι μας: όλοι οι άνθρωποι του εργατικού κινήματος. Δεν μπορώ να σκεϕτώ ή να διανοηθώ, ούτε και εσείς να σκεϕτείτε και να διανοηθείτε τι αντιδράσεις θα υπάρξουν αν αποϕασίσετε την έκδοσή τους στην Ιταλία. Να μην οδηγηθούν οι 5 αγωνιστές στα μπουντρούμια του ιταλικού κράτους για να ξεπλύνουν τα οικονομικά σκάνδαλα του κράτους και των μεγαλοεργολάβων […]

Καμία σκέψη για έκδοση – καμία διώξη στο συνάδελϕο Κ. και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους.

Καμία δίωξη για αυτήν την υπόθεση σε Ελλάδα και Ιταλία, καμία συναίνεση και καμία θυσία για την κερδοϕορία του κεϕαλαίου και την ευημερία των αϕεντικών στις πλάτες τις δικές μας.